आमचा प्रेमदीन

आज खुप दिवसानी काहि लिहावयास वेळ मिळाला कारन कि १४ फ़ेब्रुवारी ला आमच्या हाती प्रेम पत्र भेट्ले आम्हाला वाट्ले कि बढती असेल मोठे खुश आम्हि उघडुन बघतो तर काय ! नौकरी वर गदा आलि होति,वेळ कठिन होती……… हाती प्रेम पत्र मिळाले होते सर्वाना कि आम्हि भारतीय केन्द्र बन्द करावयाचा निर्णय घेतला आहे वेळ कमि होता,आनी आमचे चेहेरे पाहण्यासारखे होते काय करनार ? लगेच शोध मोहीम हाती घ्यावी लागली. प्रत्येकाचे प्रश्न वेगवेगळे होते आनी आम्हि तर नुकतेच आलो होतो ,आनखी नवे प्रश्न परेशान हैरान .... चागलीच फ़सली होती कोनाला बोलता पन येत नव्हते स्वत: ला च साभाळयचे होते ,उलट गिनती सुरु झाली होती १-१ दीवस जात होता प्रयन्त चालु होते ,अवघे ३ महीने झाले होते खुप आशा होत्या की आता स्थीर होवु पन काय... मनाचा कोड्मारा होत होता स्वप्न पन अपुर्न राहत होते, ऎवढे तरी बरे कि घरी कोनीच नव्हते त्यामुळे बरे वाट्त होते आनी घरी सागुन पन कशाला कोनाला त्रास. प्रयत्नाना यश आले मुलाखती होत होत्या २ च दील्या आनी त्यापैकी १ पक्की झाली ,इथे अस्तीत्व टीकवन्याचा प्रश्न होता त्यामुळे काही आढेवेढे न घेता हो म्हट्ले आनी त्यानी विचारले कि केव्हा येनार ?काय बोलनार ? म्हट्ले की १ ला च पन मी पुढील आठवड्यात रजा घेनार ,कारन आम्ही २८ वर्षा आधीच्या ईतीहासाची पुनरावुत्ती करनार आहे अहो आम्ही बाप बननार आहे ,तर ते बोलले आधी घरी जावा आणी बाळ बघुनच परत या.
घरी गेलो १५ दीवस राहलो आमच्या सुपुत्राचे ६ मार्च ला स्वागत केले, आज आम्ह्या सर्वाना नौकरी लागली आहे आनी ही गोष्ट खुप काही शिकवुन गेली आहे, आनी हो सागायचे विसरुन गेलो आम्ही ब्लोग शोध निकाल यन्त्राच्या कपनी त काम करत होतो :-)

स्वामीनारायन मन्दीर (दिल्ली)

अविरत ५ वर्ष मेहनत घेवुन स्वामिनारायन मन्दिराची निर्मिती झालि आहे.जगातिल सर्वात मोठ्या अश्या मन्दिराची निर्मिती ही विभीन्न अश्या भारतीय स्थापत्य कलेचा अनोखा सगम आहे,गुजरथी,ओरीया,जैन,मुघल कलेचा अनोखा सग:म येथे पहावयास मिळतो.सपुर्न मन्दिर हे सगमरवर व गुलाबि दगडापासुन लोखड व सीमेन्ट चा वापर न करीता बाधले गेले आहे.

माझ्या घरापासुन अवघ्या २० मीनीटाच्या अतरावर असुन सुध्दा परवा जान्याचा योग आला,मन्दीर बघतच रहावे ईतके सुरेख आहे,सर्व सोपस्कर पार पाड्ल्यानन्तर आत प्रवेश मिळाला,स्वामिनारायनाचे अती भव्य अशे सोजीर गोमटे रुप दर्शनास पड्ले,आतील काम तर बघतच रहावे अशे आहे,बाजुलाच जिवन दर्शक माहिती आहे.आत कलाकुसर केलेले अति भव्य अशे नक्शीदार खाब ज्यावर विभीन्न देवि देवताचे कोरीव काम आहे सर्व मनाला मोहुन घालतात,बाहेर च्या बाजुला ह्त्तीचे मोठे मोठे कोरीव काम आहे काम ईतके सजीव आहे कि हत्ती खरोखरचे वाटतात सोबतच पौरानीक कथाचा सर्दभ देवुन अधीक माहितिवर्धक केले आहे,त्यापैकी मला आवड्ले ते की हत्ती जनरेशन ग्याप मानत नाहि(Elephants will not have generation Gap problem to Describe this one Elderly elephant is playing with small Elephant baby and enjoying the same way as small one),सपुर्न मन्दीर कमळ पुश्पानी सुशोभीत केले आहे.
तेथे काम करीत असलेल्या कारागिराला पुढे भवीष्यात जानवेल काय की त्याने काय निर्मान केले,त्याच्या कलेला प्रनाम करुन मी बाहेर आलो .

पुन्हा ऎक दीवस सुट्टी काढुन नीवातपने बघेल.

ऊपरोक्त फोटो माझ्या मित्राने ५०० Meter अतरावरील नौएडा पुलावरुन घेतला आहे.

जिजाउ चा पुर्नाक्रुती पुतळा

सदर पुतळा हा शिद्खेडराजा येथील जाधव वाड्यासमोरील आहे.

माझे लग्नाबद्दलचे विचार!

माझ्या लग्नाची बातमी ऎकुन माझा मित्र विचारतो कसा?
काय तु लग्न लवकर तर करत तर नाहि ना?
मी त्याला प्रतिप्रश्न केला,तु लग्न केव्हा करनार?
त्याचे उत्तर चागली नोकरी लागली की.
बर मग नोकरी लागल्यानन्तर काय करनार?
काहि वेळ थाबुन स्थिर होईल.
बर मग स्थिर होवुन काय करनार?
ऎखादी चागली मुलगी बघेल.
अरे वा छान !
मग माझे उत्तर-
ही सर्व उठाठेव चागली मुलगी भेटन्याकरीता करतो तर,
जर मला चागली मुलगी आधी भेटते,तर मग विचार का करावा?
बाकी गोष्टी नन्तर मिळतीलच,आनी भेटल्यासुध्दा

जाहिरात आनि मराठी मानुस

आजकाल ऎक जाहीरात खुप डोके खाते.

ऎक बाई हजेरी घेत आहे,

लश्मिबाई?
उत्तर-यश म्मड्म
गीताबाई ?
उत्तर- प्रेसेन्ट
सखुबाई?
उत्तर- हजर मेड्म
मीराबाई?
हो ईकळेच हाय.

नन्तर ती म्हनते चलो सब कपडे धो डालो?

यावर तुम्हि म्हनाल त्यात काय असे?
यावर माझे म्हनने आहे,ही सर्व व्यक्तीमत्वे मराठि प्रतीनीधीक आहे.
आनी मराठी लोक काहि धुनीभाडी करनारी नाहि,हा ऎक अपमान आहे असे मी मानतो.
चलचीत्रपटामध्ये सुध्दा मराठि मानसे नोकर किवा काहितरी असतात.
हे बद्लले पाहीजे,नाहीतर ऎक दीवस मराठी मानसाची अस्मीता ,हे लोक वेशीवर टागायला मागेपुढे पाहनार नाही.

जय महाराष्ट्र!

मित्र,

मित्र,
तुम्हि कसे आहात हे मित्रला सागायचि गरज नाहि,
आनि दुष्मन सागितले तरि विश्वास ठेवत नाहि.
बालपनापासुन तर आज पर्यत खुप जन भेट्ले,परतु सर्व काहि मित्र बनत नाहि,
कहि मित्र तर काहि परिचयचे ........
आज काल मि बघितले कि काहि मित्र सुध्दा परिचयाचे होत आहे.
कारन अनेक असु शकतात ?
वेळ ,काळ च्या मर्यादा असु शकतात,परतु जेव्हा अह स्पश करतो तेव्हा काय समजायचे?
आनि जर त्त्याना परिचयाचे रहायचे असेल तर काय करावे?